Θεσσαλία |

13.09.25 13:00

Θοδωρής Ελευθεριάδης: «Δεν έχουμε άλλο οξυγόνο – Δικαιοσύνη για τα Τέμπη, την Πύλο, τον Βασίλη, την Παλαιστίνη»

Συγκλονιστική ομιλία στον Βόλο: ο Θοδωρής Ελευθεριάδης κατήγγειλε συγκάλυψη, έθεσε ερωτήματα για τα Τέμπη και ζήτησε δικαιοσύνη.

An alt text
Newsroom

«Δεν έχουμε άλλο οξυγόνο» Συγκλονιστική ομιλία του Θοδωρή Ελευθεριάδη στον Βόλο

Η φωνή του Θοδωρή Ελευθεριάδη, που έχασε τη μητέρα του στο έγκλημα των Τεμπών, αντήχησε στον Βόλο σε μια εκδήλωση μνήμης και αντίστασης, που ένωσε διαφορετικά μέτωπα αγώνα κάτω από το ίδιο αίτημα: δικαιοσύνη. Ο Ελευθεριάδης μίλησε για τη μητέρα του, τη Μαρία Εγούτ, που χάθηκε στα 55 της χρόνια, και μέσα από τον δικό του πόνο ανέδειξε μια αλυσίδα εγκλημάτων, παραλείψεων και συγκάλυψης που σημαδεύουν την ελληνική κοινωνία. Το offnetwork.gr βρέθηκε εκεί και κατέγραψε από κοντά τη συγκλονιστική ομιλία.

«Δεν έχω οξυγόνο»: Το σύνθημα που έγινε σύμβολο

Στην αρχή της ομιλίας του, ο Ελευθεριάδης στάθηκε σε μια φράση που έχει χαραχθεί στη συλλογική μνήμη: «Δεν έχω οξυγόνο». Τα λόγια της Φραντζέσκας, ενός από τα θύματα, μετατράπηκαν σε σύμβολο δύναμης και αγώνα, φωνή για όσους σιωπούν και ανάσα για όσους νιώθουν ότι πνίγονται από την αδικία.

«Δεν ήταν μια μεταφορά, ήταν μια σκληρή πραγματικότητα γεμάτη πόνο για εμάς», είπε, ζητώντας σεβασμό στη χρήση της φράσης. Το «οξυγόνο» έγινε έτσι κοινός παρονομαστής όλων των θυμάτων που στερήθηκαν τη ζωή τους από κρατικές παραλείψεις και εγκληματικές επιλογές.

Από τα Τέμπη στην Παλαιστίνη: Ο ίδιος αγώνας για ζωή

Η φράση αυτή, όπως σημείωσε, ταξιδεύει και πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Στη Γάζα, μια ελληνική αποστολή αλληλεγγύης ονόμασε συμβολικά το πλοίο της «Οξυγόνο». «Η ανάγκη να αναπνεύσεις, να ζήσεις, μας ενώνει όλους», είπε ο Ελευθεριάδης, συνδέοντας το ελληνικό δράμα με τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού.

Με τη φωνή του να σπάει, ανέδειξε τις παράλληλες τραγωδίες:

  • Στα Τέμπη, παιδιά κάηκαν ζωντανά επειδή το κράτος τα πρόδωσε.

  • Στην Πύλο, πρόσφυγες πνίγηκαν ενώ οι αρχές παρακολουθούσαν.

  • Στον Βόλο, ο Βασίλης Μάγγος ξυλοκοπήθηκε άγρια από αστυνομικούς και λίγο μετά πέθανε.

  • Στην Παλαιστίνη, χιλιάδες δολοφονούνται καθημερινά.

«Η λέξη οξυγόνο εκεί δεν είναι δικαίωμα, αλλά προνόμιο», τόνισε, περιγράφοντας έναν κόσμο όπου οι αδύναμοι πληρώνουν με τη ζωή τους την αδιαφορία και την εγκληματική αμέλεια των ισχυρών.

«Δεν ζητάμε εκδίκηση, ζητάμε δικαιοσύνη»

Ο Ελευθεριάδης ξεκαθάρισε πως ο αγώνας των οικογενειών των θυμάτων δεν είναι αγώνας εκδίκησης αλλά δικαιοσύνης.

«Ζητάμε να μην καίγεται κανείς ζωντανός σε ένα τρένο. Να μην πνίγεται άνθρωπος στη θάλασσα επειδή είναι πρόσφυγας. Να μην πεθαίνει όποιος ύψωσε φωνή ενάντια στην καταστολή. Να μην σφαγιάζεται κανείς επειδή γεννήθηκε Παλαιστίνιος», είπε.

Και κατέληξε: «Αγωνιζόμαστε γιατί κάθε σιωπή είναι συνενοχή».

Οι παραλείψεις της Δικαιοσύνης για τα Τέμπη

Με ιδιαίτερη ένταση αναφέρθηκε στη δικαστική διερεύνηση του εγκλήματος των Τεμπών, καταγγέλλοντας σοβαρές παραλείψεις του εφέτη ανακριτή:

  • Δεν αποτράπηκε η αλλοίωση του τόπου του δυστυχήματος.

  • Χάθηκε οπτικό υλικό από τις κάμερες του ΟΣΕ.

  • Μέσα σε πέντε εβδομάδες καταστράφηκε το βιολογικό υλικό των θυμάτων.

  • Δεν διερευνήθηκαν πιθανές κακουργηματικές ευθύνες της Hellenic Train.

  • Αγνοήθηκαν οι ποινικές ευθύνες γενικών γραμματέων και στελεχών του ΟΣΕ.

«Μας στερούν το οξυγόνο εδώ και δυόμισι χρόνια», είπε με πικρία.

Το ζήτημα της πυρασφάλειας: Ένα σκάνδαλο που δεν αγγίζουν

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στα νέα στοιχεία για την πυρασφάλεια των τρένων. Όπως αποκάλυψε, το αίτημα των συγγενών να εξεταστούν οι προδιαγραφές των βαγονιών είχε αρχικά απορριφθεί. Τελικά, μετά από δικές τους πιέσεις, το ΕΟΔΑΣΑΑΜ επιβεβαίωσε ότι τα καθίσματα στο μοιραίο βαγόνι Β2 δεν πληρούσαν καμία απολύτως προδιαγραφή ασφαλείας.

«Σε άλλη χώρα, μόνο αυτό το εύρημα θα ήταν αρκετό για να κλείσει όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο», υπογράμμισε, θέτοντας το ερώτημα: «Λειτουργεί το κράτος ή θα πρέπει πάλι εμείς να κινηθούμε νομικά; Υπάρχει ίχνος ντροπής;».

Το κάλεσμα μνήμης και αντίστασης

Η ομιλία ολοκληρώθηκε με έναν συναισθηματικά φορτισμένο αποχαιρετισμό που έμοιαζε ταυτόχρονα με όρκο:

«Σήμερα στον Βόλο, στην πόλη του Βασίλη Μάγγου, υψώνουμε κοινά τη φωνή μας. Δεν ξεχνάμε. Δεν σωπαίνουμε. Δεν συγχωρούμε. Για τα Τέμπη. Την Πύλο. Τον Βασίλη. Την Παλαιστίνη. Για κάθε άνθρωπο που φώναξε “δεν έχω οξυγόνο” και κανείς δεν τον άκουσε».

Με αυτά τα λόγια, ο Θοδωρής Ελευθεριάδης σφράγισε το μήνυμα της εκδήλωσης: ότι ο αγώνας δεν είναι μόνο προσωπικός, ούτε μόνο νομικός. Είναι βαθιά πολιτικός, συλλογικός και αφορά το μέλλον μιας κοινωνίας που οφείλει να βάλει πάνω απ’ όλα τη ζωή. Το offnetwork.gr ήταν εκεί, καταγράφοντας από πρώτο χέρι τις στιγμές που η μνήμη συναντήθηκε με την αντίσταση.

© 2025 offnetwork.gr – Το περιεχόμενο ανήκει στο offnetwork. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με σαφή αναφορά στην πηγή.