Λονδίνο, 8 Αυγούστου 1963, λίγο πριν τις 3 τα ξημερώματα. Το τρένο της Royal Mail, φορτωμένο με 128 σάκους χρημάτων και αλληλογραφίας, φρενάρει απότομα κοντά στο χωριό Λέντμπερν του Μπάκιγχαμσαϊρ. Το κόκκινο σήμα που βλέπει ο μηχανοδηγός είναι ψεύτικο μια καλοστημένη παγίδα από 15μελή συμμορία που σχεδίαζε επί μήνες τη μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία της Βρετανίας.
Χωρίς όπλα αλλά με ακρίβεια, οι δράστες είχαν στόχο πάνω από 2,6 εκατ. λίρες, ποσό που σήμερα αντιστοιχεί σε πάνω από 60 εκατ. ευρώ. Ο μηχανοδηγός Τζακ Μιλς τραυματίζεται σοβαρά στο κεφάλι, ενώ οι ληστές αποσυνδέουν τις δύο πρώτες καρότσες του τρένου για να τις μεταφέρουν σε προκαθορισμένο σημείο. Το σχέδιο όμως μπλοκάρει όταν ο «οδηγός» που είχαν στρατολογήσει δεν ξέρει να χειριστεί τη μηχανή, αναγκάζοντας τους δράστες να επιστρέψουν τον τραυματία Μιλς στη θέση του.
Στη γέφυρα Bridego, οι ληστές ακινητοποιούν το πλήρωμα και σχηματίζουν ανθρώπινη αλυσίδα, μεταφέροντας 120 σάκους πάνω από δύο τόνους μετρητά σε Land Rovers μέσα σε 15 λεπτά. Στη συνέχεια κρύβονται σε αγρόκτημα, μοιράζοντας τη λεία σε 16 μερίδια και χρησιμοποιώντας ακόμη και αληθινά χαρτονομίσματα για παιχνίδι Monopoly. Η αστυνομία φτάνει εκεί μετά από πληροφορία, βρίσκοντας αποτυπώματα πάνω σε ένα ταμπλό του παιχνιδιού και σε ένα μπουκάλι κέτσαπ, αποδεικτικά στοιχεία που οδηγούν στη σύλληψή τους.
Τον Απρίλιο του 1964, το Δικαστήριο του Έιλσμπερι καταδικάζει συνολικά τη συμμορία σε 307 χρόνια φυλάκισης, με ποινές έως 30 χρόνια για ορισμένους. Παρότι δεν υπήρξαν νεκροί, η επίθεση στον Μιλς συγκλόνισε τη χώρα. Ο ίδιος δεν επέστρεψε ποτέ στην εργασία του και πέθανε επτά χρόνια αργότερα.
Μετά τη δίκη, αρκετοί δράστες διέφυγαν ή συνελήφθησαν ξανά για άλλα εγκλήματα. Ο Ρόνι Μπιγκς έγινε θρυλικός για την απόδραση και τις δεκαετίες φυγής του, πριν επιστρέψει το 2001 στη Βρετανία. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων δεν βρέθηκε ποτέ.
Η «Μεγάλη Ληστεία του Τρένου» έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για την οργάνωση και το μέγεθός της, αλλά και ως σύμβολο μιας Βρετανίας που έχανε την αίσθηση ασφάλειας. Πίσω από τη «γοητεία» του σχεδίου, ωστόσο, υπήρχε το ανθρώπινο κόστος ένας μηχανοδηγός που δεν ξαναχαμογέλασε και μια κοινωνία που κατάλαβε πως ακόμη και τα πιο ασφαλή συστήματα μπορούν να καταρρεύσουν.