Η συζήτηση για τα όπλα της Χεζμπολάχ εντείνεται, καθώς στο υπουργικό συμβούλιο του Λιβάνου που συνεδριάζει αύριο, Τρίτη 5 Αυγούστου, εισάγεται πρώτη φορά στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα του περιορισμού των όπλων αποκλειστικά στο κράτος. Κάποιοι θεωρούν αυτή την κίνηση απαραίτητη για την ενίσχυση της κρατικής λειτουργίας, ενώ η Χεζμπολάχ την χαρακτηρίζει «πολιτική αυτοκτονία» που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή εσωτερική ρήξη.
Οι πολιτικές εντάσεις απογειώθηκαν μετά τη δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης Άντελ Νάσαρ στην πλατφόρμα X, όπου τόνισε ότι η Χεζμπολάχ «επιλέγει την αυτοκτονία εάν αρνηθεί να παραδώσει τον οπλισμό της» και διαμήνυσε ότι η κυβέρνηση δεν θα αφήσει τον Λίβανο να βυθιστεί σε «ζοφερή μοίρα».
Ο πρωθυπουργός Ναουάφ Σαλάμ, στην επέτειο της έκρηξης στο λιμάνι της Βηρυτού, υπογράμμισε την ανάγκη κρατικού ελέγχου σε όλη την επικράτεια. Η νέα αυτή γραμμή της κυβέρνησης έρχεται καθώς ΗΠΑ και Γαλλία ασκούν ισχυρές πιέσεις στη Βηρυτό για διαχείριση των όπλων εκτός κρατικής αρμοδιότητας, στο πλαίσιο ευρύτερης προσπάθειας ενίσχυσης της εμπιστοσύνης στους θεσμούς.
Ο Σαλάμ επισήμανε: «Η απόφαση για πόλεμο και ειρήνη πρέπει να ανήκει αποκλειστικά στο κράτος», αναδεικνύοντας το ερώτημα της κρατικής κυριαρχίας έναντι του ρόλου της Χεζμπολάχ στην ασφάλεια και τις εξωτερικές σχέσεις.
Από την πλευρά της, η Χεζμπολάχ απάντησε διά του βουλευτή Αλί Φαγιάντ, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για «ισραηλινή προσπάθεια να τροφοδοτήσει εσωτερική σύγκρουση». Ο Φαγιάντ υπενθύμισε την επίσημη θέση του Προέδρου Τζόζεφ Αούν, που ζητά άμεσα κατάπαυση του πυρός και αποχώρηση του Ισραήλ από τα κατεχόμενα λιβανέζικα εδάφη, και προειδοποίησε για αμερικανικές και ισραηλινές πιέσεις που υπονομεύουν την κυριαρχία.
Εγείρονται αμφιβολίες για τη νομιμότητα της συνεδρίασης, αν οι υπουργοί του «σιιτικού δίδυμου» (Χεζμπολάχ και Αμάλ) απέχουν, παρότι παρατηρητές εκτιμούν ότι η κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει υπό το σύνθημα «Καμία υποχώρηση από την απόφαση του κράτους».
Ο Ζακαρία Χαμουντάν, διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Μελετών, χαρακτήρισε τη συνεδρίαση «προπαγανδιστική ενέργεια» των μέσων ενημέρωσης, επισημαίνοντας ότι η Χεζμπολάχ θα συμμετέχει καθώς δεν υπάρχει συνταγματικός λόγος για μποϊκοτάζ. Υπογράμμισε ότι το πραγματικό ζήτημα είναι εάν η συζήτηση αφορά αποκλειστικά την οργάνωση της εθνικής άμυνας ή την ικανοποίηση εξωτερικών απαιτήσεων.
Αποκάλυψε επίσης την ύπαρξη συμφωνίας υπό αμερικανική αιγίδα, όπου η Χεζμπολάχ είχε δεσμευτεί στην παράδοση αποθηκών όπλων, αλλά το Ισραήλ δεν τήρησε τις υποχρεώσεις του, καθιστώντας αδύνατη την έναρξη παράδοσης από το κόμμα.
Τόνισε πως ο Λιβανέζος Στρατός δεν είναι ακόμη σε θέση να ελέγξει μόνος του τα νότια σύνορα και ότι η υπερβολή των μέσων ενημέρωσης σχετικά με τα αποθέματα όπλων αποτελεί «σχεδιασμένη διαστρέβλωση». Πολλά από αυτά τα όπλα έχουν ήδη καταστραφεί ή ποτέ δεν κατασχέθηκαν.
Συμπέρανε ότι το θέμα των όπλων της Χεζμπολάχ παραμένει σοβαρό εμπόδιο στην ανοικοδόμηση του κράτους, αφήνοντας τον Λίβανο μεταξύ της συνέχισης ενός εύθραυστου status quo ή ενός μακρόχρονου αγώνα για επαναφορά της κρατικής ενότητας.
Σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης διεθνούς πίεσης και περιφερειακών συγκρούσεων, ο Λίβανος βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι: μπορεί να διεκδικήσει πλήρως την κυριαρχία του ή θα παραμείνει ανίσχυρος απέναντι στις δυνάμεις της περιοχής;