Μένουν λίγες ώρες για να φανεί αν ο Ντόναλντ Τραμπ —εν μέσω ενός γύρου γκολφ στο Τέρνμπερι της Σκωτίας, γηπέδου αφιερωμένου στη μητέρα του— θα καταλήξει σε συμφωνία για τους δασμούς με την πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Στην ίδια τοποθεσία, όπου ο Τραμπ επιθεωρεί δύο θέρετρα γκολφ του, η φον ντερ Λάιεν προσγειώθηκε σήμερα στο Ηνωμένο Βασίλειο ζητώντας την ακύρωση της απαίτησης για 30% δασμούς σε ευρωπαϊκά προϊόντα. Η ΕΕ επιμένει σε γενικό συντελεστή 10% για όλες τις εισαγωγές στις ΗΠΑ, ακολουθώντας το βρετανικό μοντέλο.
Παρόντας είναι και ο βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, που ενδέχεται να μεσολαβήσει ή να διευθετήσει τυχόν αδιέξοδα. Ταυτόχρονα, ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ πρότεινε στην ΕΕ να υιοθετήσει, όπως η Ιαπωνία, 15% γενικούς δασμούς αντί για 10%, υποστηρίζοντας ότι αυτό θα ήταν προτιμότερο από το 25% που ισχύει σήμερα για ευρωπαϊκά αυτοκίνητα ή το 50% σε χάλυβα και αλουμίνιο από την 4η Ιουνίου.
Ωστόσο, η Ιαπωνία συνόδευσε το 15% με επένδυση 550 δις $ στις ΗΠΑ, αγορά 100 αεροσκαφών Boeing και ενίσχυση αμυντικών συμφωνιών, κάτι που για την ΕΕ θα ήταν δυσβάσταχτο, καθώς η ίδια έχει δεσμευτεί για 800 δις € σε άμυνα και σχεδιάζει επταετές προϋπολογισμό 1,7 τρις €.
Παρά τα δημοσιεύματα για επικείμενη συμφωνία και την αισιοδοξία στις αγορές, η Ευρώπη αναγκάζεται να αναθεωρήσει την «κόκκινη γραμμή» των 10%. Ήδη εξετάζεται αν θα αποδεχθεί ακόμη πιο αυστηρούς όρους, όπως η προληπτική αγορά αμερικανικών όπλων.
Η Γερμανία πιέζει υπέρ συμφωνίας, παρά τις επιφυλάξεις της Γαλλίας. Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς παραδέχτηκε συνεχώς ότι είναι διατεθειμένος να υπογράψει μια συμφωνία πιο ευνοϊκή για τις ΗΠΑ, καθώς «δεν περιμένουν συμμετρική συμφωνία».
Αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, από την 1η Αυγούστου θα ισχύσουν 30% δασμοί στις ευρωπαϊκές εισαγωγές στις ΗΠΑ. Η Κομισιόν, σε συνεννόηση με τα κράτη-μέλη, έχει ετοιμάσει αντίμετρα αξίας 90 δις € (πρώτος κατάλογος 21 δις € τον Μάρτιο, δεύτερος 72 δις € πρόσφατα).
Οποιαδήποτε αντίποινα θα ενεργοποιηθούν όχι την 1η Αυγούστου αλλά στις 7 Αυγούστου, και αυτή τη φορά η ΕΕ θα μπορεί να αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία, χωρίς ομοφωνία.