Από την πρώτη στιγμή της άφιξής του στο Άνκορατζ, ο Βλαντίμιρ Πούτιν κατάφερε να εμφανιστεί ως ο μεγάλος κερδισμένος της συνόδου της Αλάσκας. Η υποδοχή που του επιφύλαξε ο Ντόναλντ Τραμπ, με στρατιωτική επισημότητα και θερμές εικόνες που έκαναν τον γύρο του κόσμου, έδωσε στον Ρώσο πρόεδρο το δώρο που επιδίωκε: διεθνή αποκατάσταση και πολύτιμο χρόνο για τον πόλεμό του στην Ουκρανία.
Παρά τα αυστηρά τελεσίγραφα του Τραμπ για κατάπαυση του πυρός, ο Πούτιν τα αγνόησε χωρίς καμία συνέπεια. Η εικόνα των δύο ηγετών δίπλα δίπλα στο κόκκινο χαλί και στη λιμουζίνα «The Beast» αποτυπώθηκε ως νίκη για τη Μόσχα. Δεν ανακοινώθηκε συμφωνία εκεχειρίας ούτε έγινε ουσιαστική πρόοδος στον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών. Ο Τραμπ περιορίστηκε σε γενικόλογες δηλώσεις περί «σημαντικών βημάτων» και «καλής χημείας», αφήνοντας τις δεσμεύσεις ανύπαρκτες.
Για τον Πούτιν, η συνάντηση απέφερε δύο βασικά κέρδη: την άρση της απομόνωσης και χρόνο για συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην ανατολική Ουκρανία. Για τον Τραμπ, αντίθετα, η εικόνα ήταν πιο αδύναμη. Παρά την υπόσχεσή του ότι θα τερμάτιζε τον πόλεμο «την πρώτη μέρα» της θητείας του, επέστρεψε στην Ουάσιγκτον χωρίς ούτε μια ανακωχή. Η άρνησή του να απαντήσει σε ερωτήσεις δημοσιογράφων φανερώνει τη δυσκολία να υπερασπιστεί το πενιχρό αποτέλεσμα.
Η σύνοδος της Αλάσκας δεν έγραψε ιστορία ως νέα Γιάλτα ή νέο Μόναχο, αλλά για τον Πούτιν αποτέλεσε ξεκάθαρη νίκη. Απέκτησε διεθνή εικόνα ισότιμου συνομιλητή, οι πιέσεις μετριάστηκαν και ο πόλεμος συνεχίζεται χωρίς φραγμούς. Ο Τραμπ εμφανίζεται ως «ειρηνοποιός», όμως ο δρόμος που επέλεξε δείχνει στρωμένος περισσότερο με κόκκινο χαλί για τον Ρώσο πρόεδρο παρά με πραγματικές δεσμεύσεις για ειρήνη.